|
 Brunów - Pałac |
Wieś Brunów położona jest przy drodze prowadzącej z Lwówka Śląskiego do Bolesławca. Pałac jest budynkiem trójkondygnacyjny o zwartej bryle. Centralna partia fasady zwieńczona tympanonem. Elewacja boczne są nieregularne z wykuszami, tarasami i oranżerią. We wnętrzu znajduje się obszerny hol, z niego wejścia do sąsiednich sal. I na schody, które prowadzą na wyższe kondygnacje. Wewnątrz Pałacu mieści się SPA, kawiarnia, bar, restauracja oraz pokoje hotelowe. W barze serwują naprawdę dobrą gorącą czekoladę, kawę i frytki ;) W skład założenia pałacowego wchodzą również: stajnia z powozownią w stylu angielskim, oficyna-późnobarokowa, które zostały przerobione na salę balowo - konferencyjną oraz pokoje hotelowe, altana ogrodowa, park.
Trochę historii…
Pierwsza wzmianka o istnieniu w Brunowie dworu pochodzi z XV wieku. Była to wówczas budowla obronna w formie wieży rycerskiej. Dwór w tym czasie należał do śląskiego rodu Zedlitz i pozostawał do 1740 roku. Wówczas to właścicielem został Bernard von Schmettau. W tym czasie stary dwór został przebudowany w dwupiętrowy pałac w stylu barokowym. Bernard von Schmettau założył również folwark oraz wybudował dwór dla zarządcy majątku. Od 1750 roku do 1786 roku pałac był własnością barona Filipa Hermanna von Sonnenburg. W 1787 roku został sprzedany Krzysztofowi i Erneście von Schweinitz. W trzy tygodnie później pałac wraz z zabudowaniami został zniszczony przez pożar. Schweinitzowie rozpoczęli odbudowę swojej posiadłości w stylu neobarokowym, która zakończyła się w 1789 roku. Kolejną właścicielką była Senden von Schwienitz, a od 1838 roku rodzina Cottenetów. Pałac był własnością rodu do 1945 roku. Przez ten czas pałac został rozbudowany. Powstały wówczas stajnia z powozownią, park z kaplicą rodzinną, fontanna, kordegarda czy młyn wodny. Na ścianie szczytowej stajni umieszczono herb rodziny Cottenet. W latach 1900-1901 pałac ponownie przebudowano tym razem w stylu klasycystycznym, powstało wówczas skrzydło południowe pałacu wraz z oranżerią i ośmioboczną wieżą. Pałac został pokryty dwuspadowym dachem z naczółkami. Wnętrze pałacu przebudowano w dwu- i trzytraktowe, a miejscami użyto secesyjnej dekoracji. W 1933 roku rezydencja została przejęta na szkołę sportową Hitlerjugend, a następnie stała się własnością nazistów. Zaraz po zakończeniu II wojny światowej pałac wraz z zabudowaniami został ogołocony z wyposażenia i częściowo zniszczony. Po przejęciu go przez Skarb Państwa i zabezpieczeniu w budynku został otwarty ośrodek kolonijny Rejonu Dróg Publicznych. Następnie pałac został opuszczony i popadał w ruinę, ale na szczęście obecnie pałac został odrestaurowany.
