|
 Łupki - Zamek W... |
Ruina zamku znajduje się na szczycie wzniesienia na terenie rezerwatu leśnego Góra Zamkowa. Dookoła zamku prowadzi ścieżka. Najlepiej jest zaparkować auto w pobliżu Pałacu Lenno i stamtąd udać się wzdłuż pałacowych murów, a następnie obok kościółka św. Jadwigi. Na zamku znajduje się wieża, która została udostępniona do zwiedzania, z której możemy podziwiać malownicze widoki, brama, budynki mieszkalne oraz dziedziniec. Zwiedzanie zamku jest bezpłatne. Może to nie jest jakaś wielka ruina, ale warto się na nią wybrać, zwłaszcza że była ona przez parę lat niedostępna dla zwiedzających.
Trochę historii…
-Pierwszy obronny gród strzegący granicy z Czechami powstał na Górze Zamkowej już w X wieku, za panowania Bolesława Chrobrego.
-W 1108 roku podniesiony do rangi Kasztelani przez Bolesława III Krzywoustego, wzmianka w dokumentach pod nazwą Castellum Valan. W tym samym czasie gród brał udział w akcji odparcia zbrojnej interwencji wojsk króla niemieckiego Henryka V, który wspierał brata Bolesława III, Zbigniewa.
-Zamek wymieniany w buli papieża Hadriana IV z 22 kwietnia 1155 roku i stawiany na równi z największymi śląskimi grodami.
-Około 1163 r. za panowania księcia śląskiego Bolesława I Wysokiego, pojawiły się pierwsze elementy kamienne. W tym sześcioboczna wieża, kaplica, część mieszkalna oraz mur obwodowy.
-Istnienie i duże znaczenie zamku Valan, potwierdził papież Innocenty IV, w bulli z 9 sierpnia 1245 roku.
-Kolejni właściciele Henryk Brodaty wraz z małżonką Jadwigą z Andechs (od 1267r. obwołana świętą - patronką Śląska) po 1201 roku kontynuują umacnianie i rozbudowę warowni.
-09 kwietnia 1241 roku w bitwie z Mongołami pod Legnicą ginie kolejny władca Śląska, syn Henryka i Jadwigi, Henryk II Pobożny, a tym samym rządy przejmuje jego potomek Bolesław II Rogatka. Staje się on także panem zamku nad Wleniem. Podczas rządów więził w tutejszych lochach biskupa wrocławskiego Tomasza I i Henryka IV Probusa. Jednak mimo awanturnictwa i lekkomyślności dokonał wielu modernizacji, między innymi nakazał rozebranie starej wieży obronnej i wybudowanie nowej o kształcie koła, usytuowaną nieco bardziej w głąb grodu (istnieje do dziś).
-W 1346 roku Bolko II Mały obejmuje księstwo jaworskie. Za jego rządów Wleń, dnia 29 września 1346 r. przystępuje do Związku Miast Księstwa Świdnicko- Jaworskiego. Sojusz ma przyczynić się do wzrostu bezpieczeństwa.
-Po śmierci Bolka (28 lipca 1368 r.) wdowa po nim, księżna Agnieszka Habsburska, oddaje twierdzę w lenno braciom von Zedlitz. Od tej pory na lata budowla pozostaje własnością prywatną, na przemian w rękach rodów von Zedlitz, von Reder, von Schaffgotsch.
-26 maja 1428 r. u stóp warowni pojawiają się wojska husyckie pod wodzą Prokopa Wielkiego. Jednak forteca jako jedna z nielicznych odpiera oblężenie.
-W 1465 roku Lenno nabył Hans von Zedlitz, który okazał się raubritterem. W przymierzu z rycerzami z pobliskich zamków napadał na karawany kupieckie i grabił okoliczne miasteczka.
-W 1536 r. kolejny właściciel z rodu von Reder`ów, zezwala na osiedlenie się ludności wokół twierdzy, tak powstaje osada Lähnhaus.
-W 1567 r. warownię obejmuje Sebastian von Zedlitz, który ją znacząco rozbudował i umocnił, doprowadził również rurociąg wodny z pobliskiej Kleczy, a w 1574 roku na jego zaproszenie odbywa się tu ewangelicka dysputa, na którą przybyło wielu wybitnych teologów i duchownych, w tym sam Matthias Flacius.
-Po 1605 r. władzę w grodzisku dzierży, kolejny z raubritterów Conrad von Zedlitz. O nim do dziś dnia krążą legendy.
-W 1620 roku Lenno zajmuje na krótko Janusz Radziwiłł ze swymi wojskami.
-Po śmierci Conrada von Zedlitza w 1632 r. majątek przechodzi w ręce jego syna, Fabiana.
-W 1633 roku Śląsk ogarnia i pustoszy dżuma. Dopadła również mieszkańców Wlenia. Okolica prawie wymarła.
-Podczas wojny 30-letniej fortecę na przemian zajmują to ewangeliccy Szwedzi, to katoliccy Habsburgowie. Wreszcie 7 września 1646 roku wojska Szwedzkie ostatecznie się poddały, wojskom cesarskim dowodzonym przez generała Montecucoli, który, nakazał wysadzenie zamku, by już nigdy nie był bastionem oporu.
-Po wojnie zniszczoną twierdzę nabył pułkownik króla francuskiego Ludwika XIII Adam von Kaulhaus. Nowy gospodarz nie był jednak zainteresowany odbudową starych murów, dla własnych celów u podnóża góry wzniósł natomiast wygodny barokowy pałacyk oraz nowy kościół pod wezwaniem św. Jadwigi. Zaniedbany obiekt coraz bardziej niszczał, degradując z czasem do mało zaszczytnej funkcji darmowego składu obrobionego materiału budowlanego, służącego lokalnej społeczności.
-W XVIII wieku ruinę nabył hr. Grunfeld, a po jego śmierci w 1804 wzgórze zamkowe wraz z pałacem przeszło na własność rodziny von Haugwitz, w której rękach pozostało do roku 1945.
-W dniu 09 kwietnia 2006 r. uległa zawaleniu południowo- zachodnia ściana i ze względów bezpieczeństwa obiekt wyłączono z użytku. Postawiono wysoki płot, bramę zamknięto na kłódkę. Turyści stracili dostęp do tak chętnie odwiedzanej Sudeckiej Perły.
-Dopiero latem 2009 roku ekipy remontowe przystąpiły do odbudowy zawaliska i zabezpieczenia budowli. W tym czasie także nie był dostępny dla odwiedzających.
-Obecnie zamek jest dostępny dla zwiedzających i można zaglądnąć w każdy jego zakątek.
