|
 Grodziec - Zame... |
Zamek w malutkiej wsi Grodziec wzniesiony został na bazaltowej górze o wysokości 389 m n.p.m. w gminie Zagrodno.
Do zamku można dojechać samochodem leśną krętą drogą prowadzącą na sam szczyt. Do zamku wjeżdża się przez bramę, na którym znajduje się bezpłatny parking. Obecnie zespół składa się z zamku górnego oraz przedzamcza– warto zapuścić się w te zarośnięte części, ponieważ można znaleźć tam pozostałości murów obwodowych i dwie baszty połączone walącym się gankiem, które jak widać nie zanosi się żeby były w najbliższym czasie zabezpieczone i udostępnione zwiedzającym.
Do zamku górnego wchodzimy przez most zwodzony ponad fosą i efektowną bramę. Po zakupie biletu w kasie, która mieści się w piwnicy, gdzie dawniej były piwiarnia oraz spiżarnia możemy zwiedzać do woli ten zamek.
Wchodząc na dziedziniec naszym oczom ukazuje się pałac główny tzw. palatium- załamany jest on pod kątem 30 stopni oraz wieża północna. Przez całą długość palatium biegnie taras. Możemy też dostrzec drugą, mniejszą wieżę, u podstawy której prowadzi ganek obronny z prostokątnymi blankami i otworami strzelniczymi. Komunikacja między wieżami a pałacem głównym odbywała się poprzez drewniane tarasy i zbudowane na murach ganki. Obronność zwiększały wysunięte basteje i kaponiery. Na samym dziedzińcu zobaczyć można kilka posągów i studnię.
W południowej stronie stoi potężny donżon- ogromna wieża służąca do ostatecznej obrony. Donżon zbudowany został na planie kwadratu o podstawie 16 metrów, a jego wysokość przekracza 26 metrów– na budowli tej znajduje się taras widokowy.
Na parterze palatium znajduje się Wielką Salą i sala z gotyckim kominkiem.
Pierwsze i drugie piętro pełniły funkcje rezydencjalne, o czym świadczą otwory okienne. W północnej części drugiego piętra znajdują się: kaplica, sala rycerska, komnaty książęce i komnaty dworu. Do tych pokoi prowadzą gotyckie portale. W salach można zobaczyć wystrój, które stanowią akcesoria rycerskie, kilka trofeów myśliwskich, wielkie stoły i stylizowane łoża. Dodatkową atrakcją jest wystawa narzędzi tortur.
W lecie wystawione są tu ławy, na których można posilić się w zamkowym bufecie.
W zamku organizowane są różne imprezy m.in.:
- Legnicko– brzeski Turniej Rycerski
- Międzynarodowe Biesiady Zespołów Kresowych
- Śląskie święto Pieśni
- Agroturystyczne święto Wina i Miodu Pitnego
Trochę historii…
Pierwsze wzmianki o średniowiecznym zamku pochodzą z 1159 roku. Był to gród obronny Bobrzan. W 1175 roku Grodziec wraz z zamkiem był własnością księcia Bolesława I Wysokiego. Kolejnym właścicielem zamku był książę świdnicko-jaworski Bolko I, który rozbudował swoją siedzibę w latach 1296-1301. Następnymi właścicielami byli: książę Bolesław III Rozrzutny, rycerz Budziwój z Niedźwiedzic i Chojnowa, książę legnicki Fryderyk I oraz książę legnicki Fryderyk II. Wówczas zamek został ponownie rozbudowany, a kamień był głównym materiałem zastosowanym w rozbudowę. Budowla została wówczas wzniesiona na planie sześciokąta z basztami w narożnikach i czteroboczną wieżą. Na początku XVI wieku po północno-zachodniej stronie założenia powstał nowy budynek, tzw. palatium. W okresie wojen husyckich budowla została zdobyta i splądrowana przez oddziały husytów. W czasie, gdy właścicielem był Fryderyk I, zamek stał się dość potężną warownią murowaną na wzór zamku legnickiego. Od 1522 roku do 1524 roku miała miejsce kolejna rozbudowa zamku w stylu renesansowym, gdzie po stronie północnej i południowej wzniesiono kolejne dwie baszty. Pracami wówczas kierował Wendelin Rosskopf ze Zgorzelca. W II połowie XVI wieku dzierżawcą Grodźca był Leonard von Skopp, a następnie swoją siedzibę miał tutaj Henryk XI.
W czasach wojny 30-letniej, we wrześniu 1633 roku, spora część zamku została zniszczona przez pożar, w kolejnych latach stając się coraz większą ruiną. W latach 1633-1672 przeprowadzono częściowy remont. W 1675 roku zamek staje się własnością cesarza Leopolda I, a ten 5 lat później oddaje go w zastaw hrabiemu Walterowi von Gallas. Kolejnym właścicielem został w 1700 roku baron Hans von Frankenberg, a w 1749 roku feldmarszałek hrabia Fryderyk Leopold von Gessler. Od 1800 roku właścicielem zamku był hrabia Hans Heinrich VI von Hochberg z Książa i Mieroszowa. Za jego czasów w zamku podjęto prace remontowe. Odbudowano m.in. część palatium, niektóre sale zapełniono pamiątkami i udostępniono turystom do zwiedzania. W tamtym czasie zamek uchodził za pierwszy w Europie zabytek specjalnie przystosowany do celów turystycznych. W 1823 roku zamek znalazł się w posiadaniu Wilhelma Chrystian Benecke z Berlina, a w 1899 roku majątek zakupił Willibald von Dirksen. W 1906 roku ruszył kolejny remont zamku, prace były wykonywane na podstawie projektu Bodo Ebhardta. Ostatnim właścicielem zamku był Herbert von Dirksen, nazistowski polityk i zaufany współpracownik Hitlera. W latach 1939-1945 często przebywał on w Grodźcu, gdzie pod koniec wojny został najpierw złapany przez Sowietów, a następnie wywieziony przez niemieckich agentów w głąb Rzeszy. W 1945 roku w zamku znajdowały się eksponaty z wrocławskich muzeów oraz z berlińskiej Biblioteki Państwowej. W latach 60-tych XX wieku zamek był własnością Starostwa Powiatowego w Złotoryi. W 1978 roku należał do gminy Złotoryja, a obecnie dzierżawcą zamku jest Zenon Bernacki.
